Profesor Pietrzak uważa, iż Polska nie powinna się dążyć do wstąpienia do strefy euro w jak najszybszym terminie. Stawia tezę, iż Polska powinna wejść do strefy euro wówczas, gdy będzie to dla niej korzystne. Neguje on koncepcje prezesów NBP o jak najszybszym wejściu do strefy euro. Dostosowanie się do fiskalnych kryteriów z Maastricht związane byłoby z ograniczenie wydatków rządowych zarówno na cele socjalne jaki i strukturalne (np. infrastrukturę). W konsekwencji doprowadziłoby to do znacznego obniżenia wzrostu gospodarczego. Cel, dla którego Polska ma wejść do eurolandu to przyspieszone tempo wzrostu gospodarczego, które występuje dopiero w długim okresie po wstąpieniu do unii monetarnej. Natomiast w krótkim okresie u państw pozostających poza unia monetarna obserwujemy szybszy wzrost gospodarczych niż w krajach : ”euro”. Profesor postuluje wejście do strefy euro wtedy, gdy polska będzie na zbliżonym poziomie rozwoju gospodarczego c pozostałe państwa unii. Ponadto przywołane przez profesora obliczenia Unii Europejskiej dotyczące deficytu budżetowego potwierdzają, iż nie ma możliwości przystąpienie Polski do eurolandu wcześniej niż rok 2009 ponieważ nie uda się do tego czasu ograniczyć deficytu sektora finansów publicznych. Kolejnym argumentem przeciwko szybkiemu wejściu do unii monetarnej przedstawianym przez profesora jest strategia Czech i Węgier. Oba ta kraje zamierzają przystąpić do strefy euro po 2010 roku. Również z przyczyn fiskalnych, nie zamierzają za wszelką cenę, kosztem społeczeństwa ograniczać deficytu budżetowego. Ostatnim argumentem jest to iż z obecną władzą nie realne jest szybkie dostosowanie się Polski do kryteriów fiskalnych. Duża siła partii pro – socjalnych ( Samoobrona, LPR, PSL, po części PIS) nie pozwoli na ograniczenie deficytu. Z tych przyczyn profesor Pietrzak przewiduje, iż najbliższą możliwą data wejścia Polski do strefy euro jest rok 2013.