2.2 Transformacja ekonomiczno gospodarcza
W okresie przemian gospodarczych gospodarka Polska znajdowała się w trudnej sytuacji. Prof. Balcerowicz, inicjator reform analizował polską gospodarkę pod kątem pięciu aspektów:
1. sytuacji makroekonomicznej
2. systemu gospodarczego
3. struktury gospodarczej
4. zadłużenia zagranicznego
5. zasobu kapitału ludzkiego
Polska charakteryzowała się w tym okresie dużą nierównowagą makroekonomiczną. Występowała hiperinflacja (1989), ogromne braki na rynku. System gospodarczy zdominowany był przez sektor państwowy, odznaczał się wysokim stopniem koncentracji w przemyśle. Cały nastawiony był na produkcje antyimportową a konkurencja zarówno wewnętrzna jak i zewnętrzna nie istniała. Brakowało „prawdziwego” banku centralnego, giełdy papierów wartościowych, obligacji państwowych finansujących deficyt. Polska była państwem socjalnego dobrobytu (łatwości uzyskiwania rent, długotrwałe urlopy macierzyńskie, długie urlopy wypoczynkowe etc) Strukturę gospodarki, charakteryzował przede wszystkim nadmiernie rozbudowany przemysł, natomiast niedorozwinięty sektor usług. Eksport był zależny od rynku radzieckiego (44% eksportu do RWPG) Podobnie import zwłaszcza ropy i gazu, po cenach niższych niż światowe . Polska charakteryzowała się także bardzo dużym zadłużeniem zagranicznym w roku 1989 wynosiło 44% w stosunku do PKB. Kapitał ludzki w Polsce odznaczał się brakiem specjalistów od marketingu. Nowoczesnej księgowości a także fachowych urzędników państwowych. Natomiast poziom ogólnego wykształcenia był dosyć wysoki.