Opracowanie strategii gospodarczej obejmowało trzy kroki :
1. określenie głównych problemów wynikających z sytuacji Polski
2. określenie typu gospodarki docelowej
3. sprecyzowanie rodzaju środków polityki gospodarczej, ich rozłożenia w czasie i tempa ich wprowadzenia.
Ad.1. Jako podstawowe problemy wskazano głęboką nierównowagę makroekonomiczną, wadliwy system gospodarczy, który był przyczyna niskiej i stale malejącej efektywności ogólnoekonomicznej. Kolejne problemy to zadłużenie Polski oraz zdeformowana struktura gospodarcza.
Ad. 2. System docelowy miał zapewnić najlepsze szanse na szybki i długofalowy rozwój gospodarczy. Na podstawie tego kryterium określono ogólne cechy docelowego systemu: stabilność makroekonomiczna, konkurencyjność, kapitalistyczny charakter, otwarcie na otoczenie, elastyczny rynek pracy, itd.
Ad.. 3. Nierównowaga wymagała stabilizacji makroekonomicznej. Jako narzędzie zastosowano politykę S polegająca na zmniejszeniu deficytu budżetowego, ostrej kontroli podaży pieniądza, przejścia do dodatnich realnych stóp procentowych. Autorzy reformy uważali, iż nierównowaga w procesie ustalania płac wynikająca z dominacji sektora publicznego wymaga kontroli. Kolejną nominalną jak to określa profesor Balcerowicz kotwicą stabilizacji był stały kurs walutowy. Określenie jego poziomu było jedną z trudniejszych decyzji.