W 1992 roku mimo nadal ciężkiej sytuacji gospodarczej (spadająca rentowność przedsiębiorstw państwowych, deficyt budżetowy rzędu 6,5% PKB) rząd kontynuował plan reform zwłaszcza podnoszenia podatków i obniżania wydatków socjalnych. Mimo to, zaczęto obserwować również pozytywne zjawiska takie jak wzrost produkcji o ok. 4 %, wzrost PKB o 2%. Zwiększenie udziału sektora prywatnego w strukturze PKB. W latach 1991 – 1993 drogą kapitałową i likwidacyjną sprywatyzowano znaczną część przedsiębiorstw. Nastąpił również wzrost zagranicznych inwestycji bezpośrednich. Obniżono znacznie stopę inflacji, co w konsekwencji doprowadziło do wzrostu skłonności do oszczędzania ludności
Początkowy etap transformacji w krajach nad bałkańskich odbywał się w zbliżonych warunkach do Polski. Charakteryzowała je bardzo duża niestabilność makroekonomiczna, silne uzależnienie od rynku wschodniego. Program wdrażania reform podobnie jak w przypadku Polski był dość szybki i radykalny. Program reform oparty był o 7 założeń:
- liberalizację większości cen
- wprowadzenie własnej niezależnej waluty
- demonopolizacje i komercjalizacje handlu zagranicznego
- rozpoczęcie prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych
- znaczne ograniczenie wydatków budżetowych
- likwidację systemu administracyjnej reglamentacji czynników produkcji
- przebudowę systemu podatkowego.