Rumunia wchodząc na drogę transformacji miała jedną z najsilniej zdestabilizowanych gospodarek. Realny poziom PKB obniżył się z roku 1991 do 1992 o ponad 10 %. Wysokie bezrobocie i wysoka inflacja wymagała silnej polityki stabilizacyjnej. Mimo podjętych reform gospodarka aż do roku 2000 charakteryzowała się dużymi fluktuacjami zarówno w PBK jak i inflacji oraz bezrobocia. Ogromna korupcja i sprzeciw społeczny utrudniał władzom Rumunii przeprowadzenie drastycznych reform. Dopiero od XXI wieku możemy zaobserwować lekkie ożywienie gospodarcze w tym kraju. Wzrost PKB, w 2000 roku wynosił 1,8% w 2002 4.9%, malejąca inflacja z 46,2% w 2000 roku do 15,4% w 2004, maleje także stopa bezrobocia , 10.9% w 200 roku do 8% w 2004.
Wszystkie omówione kraje wchodząc na drogę transformacji zaczynały od wręcz kryzysowej sytuacji makroekonomicznej. Na ich podstawie możemy zaobserwować, że drastyczne wprowadzanie reform prowadzi do pogłębienia recesji, jednak w przypadku konsekwentności w ich wprowadzaniu kraje szybko wracają na drogę wzrostu gospodarczego. Zastój w transformowaniu gospodarki, jak miało to miejsc w przypadku Rumunii prowadzi do wydłużenia i nasilenia okresu recesji.