Mimo iż gospodarki powojenne poszczególnych państw europejskich kształtowały się różnie, gospodarka Europy jako całości przechodziła bardzo ciężki kryzys. Z powodu znacznego niedoboru żywności, surowców i części zamiennych w wielu krajach europejskich wartość eksportu spadła w 1947 roku o 41% w porównaniu z rokiem 1938. Z powodu chaosu walutowego, który miał miejsce w latach trzydziestych wprowadzono kontrolę dewiz. Takie formy były koniecznością podczas wojny, a z powodu niedoborów występujących w powojennej Europie postanowione owe kontrole podtrzymać. Aby zlikwidować te braki należało wykorzystać źródła zamorskie. Do tego potrzebne były jednak dolary na który w Europie występował znaczny deficyt. W przeciwieństwie do Europy, Stany Zjednoczone po II wojnie światowej, mimo że kosztowała je 341 miliardów dolarów stały się ogromną potęgą gospodarczą. W chwili jej zakończenia były największym mocarstwem ekonomicznym i militarnym na świecie. pomiędzy rokiem 1939 a 1944 ich dochód wzrósł z 70 do 160 miliardów dolarów. W 1946 r produkcja przemysłowa osiągnęła 153% stanu przedwojennego, stanowiąc 62% produkcji świata zachodniego4. Pomimo dominującej nad Europa sytuacji gospodarczej Stany Zjednoczone forsowały ideę jedności zamiast niezgody. W efekcie Waszyngton lansował politykę „otwartych drzwi”, opartą na międzynarodowym handlu i stabilności walut, dążąc tym samym do zniesienia barier utworzonych w Europie. „Zdrowa i solidna wymiana handlowa oparta na zasadach wykluczających dyskryminację stanowi podstawę pokoju i bezpieczeństwa” pisał Truman w październiku 1946 roku5. Aby złagodzić ciężką sytuację na starym kontynencie, Stany Zjednoczone od końca wojny starały się ożywić gospodarkę europejską. Do 1947 roku Ameryka udzieliła państwom europejskim bezzwrotnych pożyczek w wysokości ok.15 mld dolarów z czego 9 mld przypadało na Europę zachodnią. Ponadto państwa starego kontynentu otrzymywały pomoc żywnościową, mieszkaniową oraz lotniczą. Niestety podjęte działania nie spełniły oczekiwań, odbudowa gospodarki europejskiej odbywała się znacznie wolniej niż przewidywano. Wobec takiego stanu rzeczy należało podjąć kolejne działania aby pobudzić gospodarkę starego kontynentu.