5 czerwca 1947 roku na uniwersytecie Harvardu Marshall postanowił przedstawić nową koncepcję pomocy gospodarczej Europie. Zadeklarował w imieniu swego rządu chęć udzielenia pomocy w odbudowaniu strat wojennych w Europie oraz chęć podjęcia działań przywracających światu równowagę ekonomiczną. Podkreślił, iż stanowi to niezbędny warunek stabilizacji, pokoju oraz demokracji. Zaznaczył, Ze owa pomoc ma być „jedynie kuracją a nie palitywem”7. Propozycja była otwarta dla wszystkich , nie była wymierzona przeciwko żadnemu krajowi ani żadnej doktrynie lecz przeciwko głodowi, nędzy , rozpaczy i chaosowi. Marshall ostrzegł, iż żaden kraj, który będzie zmierzał do powstrzymania odbudowy innych państw nie może liczyć na pomoc ze strony Ameryki. W dalszej części swojego przemówienia amerykański polityk przedstawił jaki warunki muszą być spełnione aby przystąpić do nowego planu odbudowy Europy. Przede wszystkim państwa chcące skorzystać z pomocy Stanów Zjednoczonych musiały przedstawić spójny plan odbudowy gospodarki Europejskiej jako jedności. Ponadto każde z państw musiało dostarczyć do Waszyngtonu raporty dotyczące faktycznego stanu ich gospodarki.