Do 11 lipca 1947 roku udziału w konferencji paryskiej oprócz Polski i Czechosłowacji odmówiły także Jugosławia, Bułgaria, Rumunia, Węgry, Albania i Finlandia. jako uzasadnienie używano tych samych argumentów co Mołotow w Paryżu. Ponieważ państwa te także były pod wpływami ZSRR, w obawie przed zerwaniem stosunków sojuszniczych, godziły się być marionetkami w rękach Kremla.
12 lipca na konferencje w Paryżu poświęconą opracowaniu Europejskiego Programu Odbudowy (ERP) stawiło się czternaście państw : Dania, Szwecja, Norwegia, Islandia, Belgia, Holandia, Luksemburg, Włochy, Grecja, Turcja, Irlandia, Portugalia, Austria, Szwajcaria. Następnego dnia szesnaście państw utworzyło Komitet Europejskiej Współpracy Gospodarczej (CEEC) Jego zadaniem było opracowanie raportu na temat możliwości i potrzeb Zachodniej Europy. 22 września podpisano raport który przewidywał podjęcie wysiłków zmierzających do zwiększenia produkcji, ścisłą współpracę ekonomiczną sygnatariuszy, obniżkę taryf celnych oraz wymienialność walut. Działania na rzecz przywrócenia stabilizacji finansowej i wyrównania deficytu płatniczego wesprzeć miała amerykańska pomoc kredytowa w wysokości 22 miliardów 440 milionów dolarów na okres 1948-1951.