Kanada argumentowała, iż Australia od 10 marca 1997 miała świadomość, że Kanada zarzuca niezgodność jej działań z art. 2, 3 oraz 5 porozumienia SPS. Ponadto przedstawiciele strony skarżącej poinformowali, że zarzut o niezgodności z art. 5.1 był wymieniony już w pierwszej prezentacji argumentacyjnej. Ponieważ komisja analizowała wątek zgodności stosowanych przez Australię wskaźników dotyczących także leczenia, Kanada miała prawo i obowiązek przedstawić swoje argumenty.
Następnie Australia oskarżyła Kanadę o wprowadzenie nowych zarzutów o łamanie art. 5.1, 5.2 oraz 2.2 porozumienia SPS motywując je brakiem racjonalnej zależności między środkami zapobiegawczymi a dowodami naukowymi. Kanada nie potwierdziła jednak swoich zarzutów odpowiednim art. z tekstu porozumienia. Może to sugerować, że Kanada chciała aby komisja osądziła czy środki wprowadzone przez Australię były oparte na badaniach. Tego typ prośba byłaby niezgodna z art. 3.2 i 19.2 DSU.
W nawiązaniu do art. 5.5 Australia zarzuca kandzie iż nie wystąpiła z formalnym zarzutem, że wprowadzone zabezpieczenia naruszają zasady międzynarodowego handlu. Skutkiem tego, nowa skarga i niezgodności z art. 5.5 oparta na różnicy znaczeń między łososiami poddanymi terapii cieplnej a pozostałymi. Jest to zupełnie inna skarga niż oparta na różnicach pomiędzy żywymi rybami –przynętami a łososiami. W ten sposób Kanad próbuje przedstawić fałszywe motywy działanie rządu Australii. Mianowicie, że stosowane środki mają stanowić barierę handlową a nie zabezpieczenie zdrowia i życia ludzi i zwierząt.