2.1.4 Wnioski i postanowienia
- Australia poprzez wprowadzenie wyższych standardów stosowania środków sanitarnych, które nie było oparte na analizie ryzyka postąpiła niezgodnie z art. 5.1 porozumienia SPS oraz z postanowieniami art. 2.2 tegoż porozumienia.
- Australia bez zasadnie wymagając odmiennych (podwyższonych) poziomów ochrony sanitarnej, które stosowane są w innych sytuacjach, spowodowała dyskryminację handlu. Zastosowane wymagania traktowane są jak ukryte narzędzia restrykcyjnej polityki rządu. Działanie te są nie zgodne z art. 2.3 oraz 5.5 porozumienia o stosowaniu środków sanitarnych i fitosanitarnych.
- Stosując poziom ochrony wyższy niż konieczny do utrzymania właściwego poziomu ochrony, Australia postępowała niezgodnie z art. 5.6 porozumienia SPS.
2.2 WT/DS26 – Spór pomiędzy Stanami Zjednoczonymi a państwami Unii Europejskiej
W 1996 roku USA poprosiły o konsultacje krajami Unii Europejskiej w sprawie wprowadzenia w 1988 roku zakazu stosowania hormonów przy produkcji mięsa. W 1988 roku na podstawie raportu o stosowaniu nielegalnych hormonów wzrostu w produkcji mięsa w niektórych państwach wspólnoty, parlament europejskich uchwalił dyrektywę zakazującą stosowania wszelkich hormonów wzrostu ( w celach innych niż terapeutyczne) w produkcji mięsa w celu ochrony życia i zdrowia konsumentów. W 1996 roku na konferencji w Brukseli dotyczącej stosowaniu naturalnych hormonów, przedstawiono dowody poświadczające, że nie stosowanie naturalnych hormonów wzrostu nie jest niebezpieczne dla zdrowia konsumentów. Natomiast poziom syntetycznych hormonów (zeranol i trenbolone) potrzebny do promocji wzrostu jest znacznie niższy niż poziom szkodliwy dla zdrowia. Dowody przedstawione na konferencji sugerują, iż wprowadzone dyrektywy przez kraje Unii Europejskiej stanowiły ukryte narzędzie restrykcyjnej polityki handlowej, i nie miały związku z ochrona konsumentów. Zakaz spowodował daleko idące ograniczenia importu mięsa i artykułów mięsnych z USA . Powoływano się na artykuły 2, 3, 5 porozumień SPS, artykuł 2 TBT, artykuł 4 Agrement on Agriculture oraz artykuły III i XI GATT. Na potrzeby niniejszej pracy przeanalizowane zostaną jedynie zarzuty dotyczące niezgodności z porozumieniem SPS.
Kraje Unii zaakceptowały prośbę. Do dyskusji zaproszono następujące państwa Norwegię, Nową Zelandię, Kanadę oraz Australię jako „trzecią stronę”.